قوانین مربوط به کلیات و تعداد آسانسور

ملاحظات لرزه ای و مقاومت سازه ای دوربند شفت ها

ملاحظات لرزه ای و مقاومت سازه ای دوربند شفت ها طرح و اجرای دوربند شفت پلکان ها و آسانسورها و انتخاب مصالح مربوط به آنها باید از نظر مقاومت در برابر نیروهای زلزله مطابق با مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و آیین نامه شماره ۲۸۰۰ صورت گیرد.

همچنین یکپارچگی سازهای و مقاومت ضربهای دوربندهای پلکان خروج و آسانسورها باید مطابق با مباحث سازهای مقررات ملی ساختمان از مشخصات لازم برخوردار باشد.

آسانسور دسترسی آتش نشانی

برای ساختمانهای با ارتفاع بیش از ۴۰ متر از تراز متوسط زمین باید حداقل دو آسانسـور مناسـب برای دسترسی نیروهای آتش نشانی فراهم گردد.
برای آسانسورهای دسترس آتشنشانی، باید علاوه بر شرایط محافظت آسانسورها در برابر آتش کـه در سایر فصول این مبحث آمده است، شرایط زیر نیز تأمین شود:

۱- هر آسانسور دسترسی آتشنشانی باید به طور مستقل در یک شفت محافظـت شـده قـرار داشـته باشد؛
۲- آسانسور دسترسی آتشنشانی باید به تمام طبقات دسترسی داشته باشد؛

– این آسانسورها باید به یک لابی باز شوند. لابی این آسانسورها باید حداقل یک ساعت و درب آن دارای حداقل ۴۵ دقیقه مقاومت در برابر آتش باشد و به شفت محافظت شده یکی از پلکانهـای خروج دسترسی مستقیم داشته باشد. مساحت لابی باید حداقل ۱۴ متر مربع و عرض آن حداقل ۲/۴۵ متر باشد؛

۳- آسانسورها باید دارای ظرفیت حداقل ۱۳ نفر (۱۰۰۰ کیلوگرم) بوده، حداقل یکی از آنها دارای قابلیت حمل برانکار مطابق مبحث پانزدهم مقررات ملی ساختمان باشد؛
۴- آسانسور باید دارای کلید آتش نشان باشد؛

نیروی برق اضطراری باید برای موارد زیر تأمین شود:

• تأسیسات آسانسور
• روشنایی شفت آسانسور
• تأسیسات خنککننده و تهویه اتاق تأسیسات آسانسور
• تأسیسات کنترل خنک کننده آسانسور

۵- تمامی کابلها و سیم هایی که در خارج از شفت آسانسور و اتاق آسانسور قرار میگیرند و نیروی برق عادی و اضطراری را برای کنترل

• سیگنال ها،
• ارتباطات با اتاق آسانسور،
• روشنایی، گرمـایش،
• هواسازی،
• تهویه و
• سیستم کشف حریق

برای آسانسورهای آتشنشان فراهم مـیکننـد یـا بایـد توسط ساختاری با حداقل ۹۰ دقیقه مقاومت در برابر آتش محافظت شوند یا دارای حـداقل ۹۰ دقیقه مقاومت در برابر آتش باشند؛

۶- از عدم نفوذ آب ناشی از سیستم اسپرینکلر سایر فضاها یا سایر دلایل به فضای شـفت آسانسـور دسترسی آتشنشانی با روشهای مناسب اطمینان حاصل گردد؛
۷- تمامی ارتفاع شفت این آسانسورها باید در زمانی که عملیات امداد و نجات در جریان است دارای حداقل ۱۱ لوکس روشنایی باشند؛
۸- برای کلیه آسانسورها باید الزامات مبحث پانزدهم مقررات ملی ساختمان نیز رعایت گردد.

در ساختمان هایی که طبقه قابل دسترس مورد نیاز، با فاصله چهار طبقه یا بیشتر در بالا یـا پـایین تراز تخلیه خروج قراردارد، باید حداقل یک آسانسور با قابلیت حمل صندلی چرخدار از فضـای پنـاه گرفتن منطبق با شرایط بند ، ۶-۱۰-۶-۳ یا از یک خروج افقی، قابل دسترس باشد.

همچنـین لازم است تا یک منبع برق کمکی مناسب و آماده به کار برای این آسانسورها تـأمین شـود.

(بـه تعریـف “قابل دسترس” در بخش ۱-۱-۳ مراجعه شود).

تبصره ها:

۱- در پارکینگ های باز، نیاز نیست که آسانسور از یک فضای پنـاه گـرفتن یـا خـروج افقـی، قابـل دسترس باشد.
۲- در ساختمان هایی که به طور سرتاسری به سیسـتم شـبکه بارنـده خودکـار تأییـد شـده مجهـز هستند، نیازی نیست که آسانسورها از یک فضای پناه گرفتن یـا خـروج افقـی، قابـل دسـترس باشند.

لابی آسانسور
در هر طبقه، هر آسانسوری که به یک کریدور دارای درجه بندی مقاومت در برابر آتش، مطابق بنـد ۴-۲-۳-۶-۳ باز میشود، باید دارای یک لابی باشد.

لابی بایـد آسانسـورها را از کریـدور بـه وسـیله دیوار جداکننده آتش و بازشوهای محافظت شده جدا نماید.

لابی هـای آسانسـور بایـد دارای حـداقل یک راه خروج مطابق شرایط فصل ۶-۳ و سایر ضوابط این مقررات باشند.

تبصره ها:
۱- در طبقه همکف خیابان تأمین لابی آسانسور الزامی نیست، به شرطی کـه تمـام طبقـه همکـف خیابان به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد.
۲- برای آسانسورهایی که مطابق بند ۲-۶-۸-۳ نیاز به قرار گرفتن در دوربند شفت مقاوم در برابـر آتش نداشته باشند، تأمین لابی الزامی نیست.
۳- در ساختمان های غیر از گروه های د۳- و نیز غیر از ساختمان های بلنـد مرتبـه، در صـورتی کـه ساختمان به طور کامل به وسیله شبکه بارنده خودکار تأیید شده محافظت شده باشد، نیـاز بـه تأمین لابی آسانسور نیست.
۴- در صورتی که شفت آسانسور مطابق با بند ۶-۹-۳ مجهز به سیستم فشار مثبـت باشـد، تـأمین لابی آسانسور الزامی نیست.
۵-لابی آسانسور برای پارکینگ های باز الزامی نیست، به شرطی که آسانسور فقط به پارکینـگ بـاز اختصاص داشته باشد.
۶- برای ساختمان های مسکونی (مـ۲) با حداکثر ارتفاع ۲۳ متر از تراز زمین و بار تصـرف کمتـر از ۴۰ نفر (در هر طبقه)، نیازی به پیش ورودی اختصاصی (لابی) آسانسور نیست.

در ساختمان های با

• طول مسیر قائم حرکت بیش از ۷ متر از کف ورودی اصلی

(معمولا بیش از سه طبقه)، تعبیه آسانسور الزامی میباشد (شکل ۱ پیوست ۳).

تبصره: در ساختمان های غیرمسکونی طول مسیر قائم حرکت از کف پایین ترین طبقه تا کف بالاترین طبقه محاسبه میشود (شکل ۲ پیوست ۳).

در ساختمان های ۸ طبقه یا ساختمان های با طول مسیر حرکت ۲۸ متر و بیشتر از کف ورودی اصلی، باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی گردد، حتی اگر از نظر محاسبات تعداد و ظرفیت، یک دستگاه آسانسور کفایت نماید.

در کلیه ساختمان های با طول مسیر حرکت بیش از ۲۱ متر از کف ورودی اصلی، لازم است حداقل یک دستگاه آسانسور مناسب حمل بیمار (برانکارد بر) تعبیه شود.

این آسانسور باید با یک علامت مخصوص قابل رؤیت مشخص شده و به کلیه طبقات سرویس دهد.